Dyscyplina - wg. Foucault'a - pozew, pozew o rozwód, pozew rozwodowy, pozew o alimenty, pozew alimentacyjny, pozew o zapłatę, sprzeciw, nakaz zapłaty

Dyscyplina - wg. Foucault'a

Kolejną instytucją, na której Foucault skupia swoją uwagę, jest policja. Policja, która ma sprawować władzę nie tylko nad porządkiem, lecz także nad wszelkimi zachowaniami jednostek. Dzięki policji władza się rozprasza. Uniemożliwia ona istnienie władcy absolutnego. Aparat policyjny ma na celu upowszechnienie dyscypliny. Policja jest w pewnym sensie uogólnieniem techniki panoptykonu. Władza zyskuje wiedzę. Nikt nie jest pozbawiony nadzoru.

 

Policja wiąże się z dyscypliną. Powstanie dyscypliny jest związane według Foucaulta ze zwiększeniem ilościowym mas, nad którymi trzeba było sprawować władzę. Akumulacja kapitału pociąga za sobą akumulację ludzi, jak podaje autor, w czasach pokoju w XVIII wieku armia liczyła do 200000 ludzi. Rozwój środków produkcji podział pracy i kształtowanie dyscypliny są ze sobą w ścisłym związku. Wprowadzenie dyscypliny powoduje też zwiększanie wiedzy na temat podwładnych. „(...) zdaniem dyscypliny jest wprawić w ruch relacje władzy w obrębie samej zbiorowości, a nie ponad nią – najdyskretniej jak się da (...)W sumie chodzi o to, by zastąpić władzę przejawiającą poprzez blask tych, którzy ją sprawują, władzą zdradziecko obiektywizującą tych, do których się ją stosuje – gromadzić wiedzę o tych ostatnich, a nie ostentacyjnie okazywać znaki wszechwładzy”.[1]

Foucault sugeruje, że wszelka forma wiedzy (powołuje się tutaj na przykłady egzaminu i nauk przyrodniczych), powstaje w wyniku działania jakiejś ,,dyscypliny'', zauważa przy tym, że nauki przyrodnicze uniezależniły się w dużej mierze od swojego źródła, czego nie można powiedzieć o egzaminie, który nadal pozostaje w ścisłym związku z dyscypliną.

Inną techniką władzy, która pozostaje w ścisłej relacji z wiedzą jest tresura.[2] Tresurze towarzyszy nieustanna obserwacja pozwalająca gromadzić wiedzę o jednostkach wykorzystywaną później do ich oceniania. Technika ta powołuje do istnienia szkołę, w której jest się pod ciągłą obserwacją i jest się nieustannie ocenianym. Wraz z upowszechnieniem tresury (początek XIX wieku) rodzi się psychologia, podejście do obiektów nad którymi się włada staje się bardziej indywidualne - humanitarne.

Foucault stawia odważną hipotezę[3], że powstanie pojęcia jednostki – podmiotu prawnego ma na celu jedynie umożliwienie naukowego uzasadnienia karania czy też innego poddawania się władzy. Wiedza służy władzy do tego, by ludzie zgadzali się na nią. Rodzi się także fikcja jednostki normalnej. Władza tworzy armię sędziów normalności – naukowców, ,,działaczy społecznych'', wychowawców itd. Każdy z nich podporządkowuje władzy normalności, włada ciałem jego gestami, zachowaniami, sprawowaniem.

 

 


[1] M. Foucault, Nadzorować i karać, op. cit., s. 214.

[2] M. Foucault, Nadzorować i karać, op. cit., s. 289.

[3] M. Foucault, Nadzorować i karać, op. cit., s. 299.

Kancelarie

 

Kancelaria Prawna
Horoszkiewicz sp. z o.o.

Rozwody

Alimenty

Podział majątku

Władza rodzicielska

tel. 606 514 804

odszkodowanie za opóźniony lub odwołany lot

zachowek - jeśli zostałeś pominięty w spadku sprawdź co Ci się należy

regulowanie stanu prawnego nieruchomości