Informacje dodatkowe w sprawozdaniu finansowym - pozew, pozew o rozwód, pozew rozwodowy, pozew o alimenty, pozew alimentacyjny, pozew o zapłatę, sprzeciw, nakaz zapłaty

Informacje dodatkowe w sprawozdaniu finansowym

Trzecią częścią sprawozdania finansowego, uzupełniającą wartość poznawczą bilansu oraz rachunku zysków i strat jest informacja dodatkowa. Powinna ona zawierać istotne dane i objaśnienia niezbędne do tego, aby sprawozdanie finansowe rzetelnie i jasno przedstawiało sytuację majątkową i finansową oraz wynik finansowy przedsiębiorstwa, a w szczególności powinna obejmować:

1)    wprowadzenie do sprawozdania finansowego – zawierające opis przyjętych zasad rachunkowości, w tym metod wyceny i sporządzania sprawozdania finansowego w zakresie, w jakim ustawa pozostawia przedsiębiorstwu prawo wyboru;

2)    dodatkowe informacje i objaśnienia dotyczące:

a)         pozycji bilansu, rachunku zysków i strat, zestawienia zmian w kapitale (funduszu) własnym oraz rachunku przepływów pieniężnych za okresy sprawozdawcze objęte sprawozdaniem finansowym,

b)         proponowanego podziału zysku lub pokrycia straty,

c)         pracowników i organów przedsiębiorstwa,

d)        zrozumienia sprawozdania finansowego.[1]

Zestawienie zmian w kapitale (funduszu) własnym obejmuje informacje o zwiększeniach i zmniejszeniach składników kapitału (funduszu) własnego ze wskazaniem tytułów zmian za bieżący i poprzedni rok obrotowy.[2] Dane zawarte w tym sprawozdaniu umożliwiają ocenę struktury i dynamiki zmian w kapitale (funduszu) własnym, co w znacznym stopniu ułatwia przeprowadzenie analizy działalności jednostki oraz dokonanie kontroli prawidłowości zmian w kształtowaniu się poziomu kapitału (funduszu) własnego.[3] Zakres informacji wykazywanych w zestawieniu zmian w kapitale (funduszu) własnym to:

-     Kapitał (fundusz) własny na początek okresu,

-     Kapitał (fundusz) podstawowy,

-     Należne wpłaty na kapitał podstawowy,

-     Udziały (akcje) własne,

-     Kapitał (fundusz) zapasowy,

-     Kapitał (fundusz) z aktualizacji wyceny,

-     Pozostałe kapitały (fundusze) rezerwowe,

-     Zysk (strata) z lat ubiegłych,

-     Wynik netto,

-     Kapitał (fundusz) własny na koniec okresu,

-     Kapitał (fundusz) własny, po uwzględnieniu proponowanego podziału zysku (pokrycia straty).

Duże znaczenie informacyjne mają noty uzupełniające, dotyczące kształtowania się ważniejszych pozycji bilansu i rachunku wyników. Wyjaśniają one bliżej treść bilansu i rachunku wyników zarówno za pomocą liczb, jak i opisowo. Ich zakres jest zróżnicowany w zależności od stopnia złożoności działalności i sytuacji finansowej przedsiębiorstwa oraz potrzeb informacyjnych kierownictwa i udziałowców (akcjonariuszy).

Noty uzupełniające do bilansu mogą dotyczyć:[4]

           środków trwałych, ich struktury, stopnia umorzenia, przyrostu i likwidacji w okresie sprawozdawczym, wartości księgowej itp.,

           zapasów, zwłaszcza ich struktury w układzie rzeczowym i czasowym,

           należności u ważniejszych dłużników, wielkość należności przeterminowanych,

           zobowiązań długoterminowych, struktury zadłużenia ze względu na rodzaje źródeł zasileń zewnętrznych, struktury czasowej zobowiązań, średniej wielkości oprocentowania,

           zobowiązań krótkoterminowych wobec instytucji kredytujących, wobec dostawców, wobec instytucji ubezpieczeniowych itp.

Rachunek przepływów pieniężnych przedstawia źródła dopływu środków pieniężnych i sposoby ich rozdysponowania, zaś efektem rachunku jest ustalenie zmiany gotówki będącej w dyspozycji przedsiębiorstwa.[5] W rachunku tym należy uwzględnić wszystkie wpływy i wydatki z działalności operacyjnej, inwestycyjnej i finansowej przedsiębiorstwa, z wyjątkiem wpływów i wydatków będących rezultatem zakupu lub sprzedaży środków pieniężnych, przy czym w celu właściwego określenia wartości przepływów pieniężnych należy rozumieć:

-     przez działalność operacyjną - podstawowy rodzaj działalności przedsiębiorstwa oraz inne rodzaje działalności nie zaliczane do działalności inwestycyjnej lub finansowej;

-     przez działalność inwestycyjną - nabywanie i zbywanie składników aktywów trwałych i krótkoterminowych aktywów finansowych oraz wszystkie z nimi związane pieniężne koszty i korzyści;

-     przez działalność finansową - pozyskiwanie lub utratę źródeł finansowania – zmiany w rozmiarach i relacjach kapitału (funduszu) własnego i obcego w przedsiębiorstwie, oraz wszystkie z nimi związane pieniężne koszty i korzyści.[6]

Znowelizowana ustawa o rachunkowości, a także MSR nr 7 (Międzynarodowy Standard Rachunkowości) Cash Flow Statement dopuszczają dwa sposoby prezentacji danych zawartych w sprawozdaniu z przepływów pieniężnych: z wykorzystaniem metody bezpośredniej lub pośredniej. Obydwie metody różnią się między sobą inną prezentacją gotówki wygenerowanej z działalności operacyjnej.[7]

Sporządzane przepływy środków pieniężnych metodą pośrednią i bezpośrednią akcentują inne treści informacyjne. W pierwszej metodzie prezentowany jest zysk netto i jego korekty, które sprowadzają księgową wielkość zysku do zmiany stanu gotówki (przykład: amortyzacja jest kosztem, ale nie jest wydatkiem i nie pociąga za sobą żadnych przepływów pieniężnych). Dokonywanie korekt może być jednak intuicyjne i często występują trudności w ich interpretacji.

Zakres informacji wykazywanych w rachunku przepływów pieniężnych sporządzanym metodą pośrednią to:

1.     Przepływy z działalności operacyjnej:

1)          Wynik finansowy netto;

2)          Korekty o pozycje:

a)    Amortyzacja,

b)    Odsetki i dywidendy otrzymane i zapłacone,

c)     Zmiana stanu zapasów,

d)    Wynik na sprzedaży i likwidacji składników działalności inwestycyjnej,

e)     Zmiana stanu należności i roszczeń,

f)     Zmiana stanu zobowiązań krótkoterminowych ( z wyjątkiem pożyczek i kredytów) oraz funduszy specjalnych,

g)     Zmiana stanu rozliczeń międzyokresowych,

h)    Zmiana stanu przychodów przyszłych okresów;

3)          Środki pieniężne netto z działalności operacyjnej (I ± II).

2.     Przepływy z działalności inwestycyjnej:

1)          Nabycie (sprzedaż) wartości niematerialnych i prawnych;

2)          Nabycie (sprzedaż) składników rzeczowych majątku trwałego;

3)          Nabycie (sprzedaż) akcji, udziałów i papierów wartościowych;

4)          Udzielone (zwrócone) pożyczki;

5)          Otrzymane dywidendy (od udziałów w obcych podmiotach);

6)          Otrzymane odsetki (od udzielonych pożyczek i lokat pieniężnych);

7)          Środki pieniężne netto z działalności inwestycyjnej (I ± II ± III ± IV ± V ± VI ± VII).

3.     Przepływy z działalności finansowej:

1)          Zaciągnięcie (spłata) długoterminowych (krótkotermin.) kredytów bankowych;

2)          Emisja (wykup) obligacji lub innych papierów wartościowych;

3)          Wypłata dywidend;

4)          Wpływy z emisji akcji i udziałów własnych oraz dopłat do kapitału;

5)          Zapłacone odsetki (od zaciągniętych kredytów, pożyczek itp.);

6)          Środki pieniężne netto z działalności finansowej (I ± II ± III ± IV ± V ± VI).

4.     Zmiana stanu środków pieniężnych netto (A ± B ± C).

5.     Środki pieniężne na początek roku obrotowego.

6.     Środki pieniężne na koniec roku obrotowego (D + E).

W metodzie bezpośredniej ukazane są odrębnie wpływy gotówki ze sprzedaży i wydatki pieniężne związane z osiągnięciem tychże przychodów z działalności operacyjnej. Poprzez ukazanie środków pieniężnych otrzymanych od odbiorców i zapłaconych dostawcom, pracownikom, zaakcentowany zostaje rozmiar strumienia wpływów i wydatków.

Obie metody sporządzania sprawozdania z przepływów pieniężnych mają wady i zalety. Zalecane jest jednak stosowanie metody bezpośredniej, gdyż dostarcza ona bardziej użytecznych informacji do oceny firmy niż metoda pośrednia. Metoda ta pokazuje bieżące źródła i wykorzystanie przepływających środków pieniężnych, a więc tym samym pomaga odbiorcą informacji zrozumieć, w jaki sposób firma gromadzi i zagospodarowuje środki pieniężne. Ponadto dostarcza ona informacji użytecznych w ocenie spodziewanych w przyszłości przepływów pieniężnych, a które to informacje nie są dostępne przy zastosowaniu metody pośredniej. Jak dotąd z uwagi na małą pracochłonność obliczeń, w światowej praktyce przeważa sporządzenie sprawozdań metodą pośrednią. [8]

Sprawozdania z przepływów finansowych stanowią ogniwo łączące bilans z rachunkiem zysków i strat. Informują bardziej szczegółowo o zmianach sytuacji finansowej przedsiębiorstwa i o przepływach środków finansowych przedsiębiorstwa i o przepływach środków finansowych, których  rezultatem są zmiany struktury aktywów i pasywów przedsiębiorstwa. Dostarczają informacji o źródłach zasobów finansowych i sposobie ich wykorzystywania. Dzięki tym sprawozdaniom można uzyskać odpowiedzi na szereg pytań i istotnych dla zarządzania finansami firmy, np. w jakich strefach działalności firmy powstaje najwięcej środków finansowych, a jakie je najbardziej wchłaniają, czy finansowanie działalności nastąpiło w drodze zwiększenia kapitałów własnych , czy też w wyniku zaciągnięcia kredytów bankowych lub pożyczek.



[1] L. Gąsiorkiewicz, Analiza ekonomiczno - finansowa przedsiębiorstw, Warszawa 2002, s. 109.

[2] A. Kuczyńska-Cesarz, op. cit., s. 120.

[3] Ibidem, s. 123.

[4] M. Sierpińska, T. Jachna, Ocena przedsiębiorstwa..., op. cit., s. 40 – 41.

[5] L. Gąsiorkiewicz, op. cit., s. 116.

[6] Ibidem, s. 117

[7] M. Sypel, Sprawozdanie z przepływów pieniężnych. Cash flow – wybór metody, „Prawo Przedsiębiorcy” 2002, nr 6, s. 19.

[8] B. Olzacka, R. Pałczyńska-Gościniak, Jak oceniać firmę. Metodyka badania i przykłady liczbowe, Ośrodek Doradztwa i Doskonalenia Kadr, Gdańsk 1999, s. 125.

Kancelarie

 

Kancelaria Prawna
Horoszkiewicz sp. z o.o.

Rozwody

Alimenty

Podział majątku

Władza rodzicielska

tel. 606 514 804

odszkodowanie za opóźniony lub odwołany lot

zachowek - jeśli zostałeś pominięty w spadku sprawdź co Ci się należy

regulowanie stanu prawnego nieruchomości