Generalny inspektor ochrony danych osobowych (GIODO)  strażnik naszej wolności - pozew, pozew o rozwód, pozew rozwodowy, pozew o alimenty, pozew alimentacyjny, pozew o zapłatę, sprzeciw, nakaz zapłaty

Generalny inspektor ochrony danych osobowych (GIODO)  strażnik naszej wolności

Obowiązująca ustawa „o ochronie danych osobowych” nie tylko formułuje pewne prawa i obowiązki, które mają służyć możliwie pełnej ochronie tych danych, ale także stara się stworzyć niezbędne warunki ich przestrzegania. Mając na względzie prawidłową ochronę danych osobowych oraz sprawowanie kontroli nad ich przetwarzaniem powołany został w III Rzeczypospolitej Polskiej: Urząd Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych. GIODO (skrót – B.N.) jest organem centralnym, wybieranym na czteroletnią kadencję przez Sejm, za zgodą Senatu. Jest to nie tylko organ kontrolny, jest to również organ o kompetencjach władczych, czym różni się np. od Rzecznika Praw Obywatelskich. Do zadań Generalnego Inspektora należy w szczególności (wg art. 12): kontrola zgodności przetwarzania danych z przepisami o ochronie danych osobowych; wydawanie decyzji administracyjnych i rozpatrywanie skarg w sprawach wykonania przepisów o ochronie danych osobowych; prowadzenie rejestru zbiorów danych oraz udzielanie informacji o zarejestrowanych zbiorach; opiniowanie projektów ustaw i rozporządzeń dotyczących ochrony danych osobowych; inicjowanie i podejmowanie przedsięwzięć w zakresie doskonalenia ochrony danych osobowych, a także uczestniczenie w pracach międzynarodowych organizacji i instytucji zajmujących się problematyką ochrony danych osobowych.

 

Kontrola o której mowa w art. 12 pkt 1, może być prowadzona z własnej inicjatywy GIODO, lub też w nawiązaniu do zgłoszonego „z zewnątrz” wniosku, uwag, czy zastrzeżeń. Może też przybierać formy kontroli systematycznej, regularnej (periodycznej lub bieżącej), następczej albo kontroli sporadycznej. Przejawem administracyjnych kompetencji służących GIODO jest upoważnienie ustawowe tego państwowego organu centralnego do wydawania decyzji administracyjnych oraz do rozpatrywania skarg w trybie Kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.)[1].

 

Wśród założeń cytowanej ustawy jest respektowanie j a w n o ś c i  i n f o r m a c j i „o administratorach danych osobowych”. Każdy więc, kto podejrzewa, że jakikolwiek podmiot „przetwarza jego dane osobowe” powinien mieć możliwość ustalenia (w łatwy sposób) np. siedziby administratora danych. Dlatego też, w art. 22, pkt. 3 u.o.d.o.: „w zakresie obowiązków podstawowych Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych”, przewidział ustawodawca m.in. prowadzenie centralnego rejestru zbiorów danych osobowych. W rejestrze tym nie znajdują się dane osobowe, a jedynie informacje o administratorach danych oraz o ich zbiorach, które zostały w GIODO zarejestrowane. Może być to pomocne w odszukaniu np. podmiotu, który przetwarza dane osobowe i tym samym w dochodzeniu praw, ilekroć dane są przetwarzane niezgodnie z prawem.

 

Do słabych punktów ustawy zalicza się (moim zdaniem – B.N.) fakt, że GIODO nie został wyposażony w możność prawną skutecznego żądania zmiany – aktu niezgodnego z art. 51 Konstytucji (oraz z ustawą o ochronie danych osobowych), a także w prawo zaskarżania aktu normatywnego do Trybunału Konstytucyjnego z powodu niezgodności z Konstytucją.[2] Przynajmniej taki zarzut można spotkać w piśmiennictwie prawniczo – administracyjnym.

 

            Administracyjne uprawnienia GIODO wykonują upoważnieni do działań pracownicy Biura Generalnego Inspektora – jego inspektorzy. Mają oni w szczególności możność np.: wstępu do pomieszczeń, w których znajduje się zbiór danych, prowadzenia tam niezbędnych badań (kontrola urządzeń, nośników i systemów informatycznych, służących do przetwarzania danych); żądania wyjaśnień; a nawet przesłuchiwania osób w celu ustalenia stanu faktycznego. Jednocześnie, na każdego administratora danych ustawa nakłada obowiązek umożliwienia przeprowadzenia kontroli ze strony GIODO. W razie stwierdzenia – w trakcie kontroli naruszenia przepisów (o ochronie danych osobowych) GIODO przysługują środki administracyjne. Mianowicie: (1) możliwość wydania decyzji GIODO nakazujących przywrócenie stanu zgodnego z prawem. (2) Gdy naruszenie stanowi przestępstwo – obowiązek GIODO zawiadomienia organów powołanych do ścigania przestępstw.

 

            Upoważnienie udzielone inspektorom może ich uprawniać do wydawania decyzji, postanowień i zaświadczeń. Inspektorzy w.w. (podobnie jak sam Generalny Inspektor), są obowiązani zapewnić ochronę wszelkim wiadomościom stanowiącym tajemnicę państwową lub służbową, z którymi zetknęli się w toku kontroli przetwarzania danych. Przepis powyższy wskazuje równocześnie na to, iż nie są wyjęte spod kontroli sprawowanej przez Generalnego Inspektora te dane osobowe, których treść stanowić może tajemnicę państwową lub służbową. Kontrolą są zatem objęte również takie instytucje tzn. jednostki organizacyjne, podmioty i organy jak policja, również organa ścigania, a nawet sądy.  

 

 


[1] Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, Dz. U. 2000, Nr 98, poz. 1071 ze zm.

[2] E. Kulesza, 1999, Pozycja i uprawnienia Generalnego Inspektora Danych Osobowych w świetle ustawy o ochronie danych osobowych. Uwagi de lege lata i de lege ferenda, „Przegląd Sejmowy”, nr 6, s. 10; E. Kulesza, 1999, Jak chronione są dane osobowe, „Prawo i Życie”, nr 7.

Kancelarie

 

Kancelaria Prawna
Horoszkiewicz sp. z o.o.

Rozwody

Alimenty

Podział majątku

Władza rodzicielska

tel. 606 514 804

odszkodowanie za opóźniony lub odwołany lot

zachowek - jeśli zostałeś pominięty w spadku sprawdź co Ci się należy

regulowanie stanu prawnego nieruchomości