Molestowanie seksualne w pracy - pozew, pozew o rozwód, pozew rozwodowy, pozew o alimenty, pozew alimentacyjny, pozew o zapłatę, sprzeciw, nakaz zapłaty

Molestowanie seksualne w pracy

Molestowanie seksualne w miejscu pracy jest problemem społecznym, o którym mówi się w Polsce zaledwie od kilku lat. Pojęcie „molestowania seksualnego” pochodzi od angielskiego słowa harass, oznaczającego nękać (atakami). Ogólnie oznacza ono niepożądane przez osobą, na którą jest skierowane, zainteresowanie seksualne. Molestowanie seksualne w miejscu pracy to przede wszystkim niechciane zachowanie o podłożu seksualnym, które jest obierane przez ofiarę jako determinujące warunki zatrudnienia lub kreujące nieprzyjazne środowisko pracy.[1]

Pierwszy proces sądowy związany z molestowaniem seksualnym odbył się w USA, w 1976 roku. Wtedy też prawnie uznano zjawisko za przejaw dyskryminacji płciowej.

Molestowanie seksualne obejmuje zachowania o podłożu seksualnym i inne zachowania ze względu na płeć, które naruszają godność kobiety i mężczyzny.[2]

Molestowanie seksualne w miejscu pracy lub w związku z pracą może naruszać poza godnością także inne dobra, np. zdrowie. Należy bowiem zwrócić uwagę, że granice poszczególnych dóbr osobistych mogą się przecinać. W konsekwencji to samo zachowanie może nierzadko stanowić naruszenie więcej niż jednego dobra.[3]

Komitet ONZ do spraw Likwidacji Dyskryminacji Kobiet w zaleceniu nr 19 w sprawie przemocy skierowanej przeciwko kobietom definiuje molestowanie seksualne jako niepożądane przez ofiarę zachowanie o podłożu seksualnym.[4] Zachowania te jako poniżające mogą składać się na cały zespół problemów związanych z zapewnieniem poczucia bezpieczeństwa w miejscu pracy. Postanowienia te odpowiadają normie zawartej we wstępie do Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka z 10 grudnia 1948 r. Podkreślono tam, że uznanie przyrodzonej godności oraz równych i niezbywalnych praw wszystkich członków rodziny ludzkiej stanowi podstawę wolności, sprawiedliwości i pokoju na świecie.

Najczęściej podawane określenie molestowania seksualnego zawiera zalecenie Komisji Europejskiej w sprawie ochrony godności kobiet i mężczyzn w pracy z 1991 r. Istnieją trzy elementy, które składają się na strukturę molestowania seksualnego:[5]

1)      zachowania o podłożu seksualnym, godzące w godność kobiety lub mężczyzny – w szczególności zachowania przełożonych i współpracowników, które są niepożądane, niechciane, niestosowne i nierozsądne, a jednocześnie wymierzone w ofiarę – mające na charakter zaczepki;

2)      odrzucenia takich zachowań lub okazanie uległości i przystanie na czynione propozycje jest traktowane w sposób wyraźny lub dorozumiany jako podstawa do podejmowania decyzji dotyczących: dostępu do kursów i szkoleń podnoszących kwalifikacje zawodowe, podjęcia zatrudnienia lub jego przedłużenia, awansowania, wynagrodzenia lub innych kwestii związanych z zatrudnieniem;

3)      stwarzanie warunków pracy „zastraszających”, pozbawiających pracownika poczucia bezpieczeństwa, nieprzyjaznych i poniżających.

Istotą molestowania seksualnego jest to, iż jest ono niechciane przez ofiarę. To właśnie odróżnia molestowanie seksualne od zachowań pożądanych i odwzajemnionych. Pracownik musi więc indywidualnie określać, jakie zachowania względem niego może zaakceptować, a jakie nie. Potrzebne jest pewne zobiektywizowanie pojęcia molestowania seksualnego przez wprowadzenie uniwersalnego modelu „pracownika”. O naruszeniu dóbr osobistych nie może bowiem decydować wyłącznie subiektywne odczucie osoby zainteresowanej.[6] Byłby to wzorzec pracownika zachowującego się racjonalnie, którego rozsądne reakcje są możliwe do przewidzenia. Według tego wzorca można by oceniać zasadność zarzutów wysuwanych przez domniemaną ofiarę molestowania. Skoro przesłanki uznania jakiegoś zachowania za molestowanie seksualne mają mimo wszystko charakter wybitnie subiektywny, istotne jest, aby ofiara wyraziła swój sprzeciw w sposób nie budzący żadnych wątpliwości. Dopiero bowiem wtedy można mówić o molestowaniu seksualnym i traktować je jako zachowanie bezprawne.

Molestowanie seksualne jest zawsze zachowaniem niepożądanym, obraźliwym, poniżającym dla osoby będącej ofiarą, którego nie jest ona w stanie zaakceptować. Zachowanie to negatywnie wpływa na wykonywanie przez nią pracy, zmniejsza poczucie jej bezpieczeństwa w miejscu pracy, stwarza nieodpowiednie warunki pracy. Przy czym jednostkowe zachowanie, poza wyjątkowo ciężkimi przypadkami, nie jest traktowane jako molestowanie seksualne. Aby zachowanie to mogło być uznane za molestowanie seksualne musi mieć charakter ciągły.[7]



[1] J. Warylewski, Molestowanie seksualne w miejscu pracy, „Państwo i Prawo” 1999, nr 3, s. 60.

[2] I. Boruta, Równość kobiet i mężczyzn w pracy w świetle prawa wspólnoty europejskiej, Łódź 1996, s. 90.

[3] A. Szpunar, Ochrona dóbr osobistych, Warszawa 1979, s. 21.

[4] J. Warylewski, Ochrona wolności seksualnej kobiet w stosunkach pracy, http://www.prawokarne.lex.pl

[5] J. Warylewski, Molestowanie seksualne w miejscu pracy, op. cit., s. 61.

[6] Wyrok SN z dnia 16 stycznia 1976 r., CR 692/75, ONSC 1976, nr 11, poz. 251; A. Szpunar, Ochrona dóbr osobistych, Warszawa 1979, s. 106.

[7] H. Szewczyk, Molestowanie seksualne i mobbing w miejscu pracy lub w związku z pracą – nowe wyzwania dla polskiego prawa pracy,„Praca i Zabezpieczenie Społeczne” 2002, nr 6, s. 6.

Kancelarie

 

Kancelaria Prawna
Horoszkiewicz sp. z o.o.

Rozwody

Alimenty

Podział majątku

Władza rodzicielska

tel. 606 514 804

odszkodowanie za opóźniony lub odwołany lot

zachowek - jeśli zostałeś pominięty w spadku sprawdź co Ci się należy

regulowanie stanu prawnego nieruchomości